سرقت ادبی (علمی) یا plagiarism یک موضوع جدی در دنیای علم و آکادمیک و حرفه‌ای است و درک تعریف و اهمیت آن در اخلاق انتشار ضروری است. در این مطلب، انواع مختلف سرقت علمی، پیامدهای سرقت علمی، راهکارهای جلوگیری از سرقت علمی و اهمیت رعایت اخلاق در انتشار را بررسی خواهیم کرد.

اخلاق انتشار (Publication Ethics) به مجموعه‌ای از اصول و شیوه‌های اخلاقی اطلاق می‌شود که بر انتشار تحقیقات علمی حاکم است. این شامل طیفی از مسائل مانند سوء رفتار تحقیقاتی، تألیف، داوری تخصصی، تضاد منافع، و جعل و جعل داده است. اخلاق انتشار، یکپارچگی فرآیند تحقیق و کیفیت کار علمی منتشر شده را تضمین می‌کند. همچنین تضمین می‌کند که نویسندگان، ادیتورها، داوران و ناشران از دستورالعمل‌ها و استانداردهای اخلاقی برای حفظ اعتماد جامعه علمی و عموم پیروی می‌کنند. رعایت اصول اخلاقی انتشار برای پیشرفت دانش علمی و ارتقای سلامت و ایمنی عمومی ضروری است.

یک ژورنال معمولا دارای یک یا چند سردبیر است که مسئول نظارت بر محتوای نشریه هستند. سردبیر(های) یک ژورنال معمولاً در زمینه‌ای که توسط مجله تحت پوشش قرار می‌گیرد متخصص هستند و مسئول اطمینان از اینکه مقالات منتشر شده در مجله استانداردهای خاصی از کیفیت و مرتبط بودن را رعایت می‌کنند، هستند. آنها همچنین می‌توانند در فرآیند داوری تخصصی مشارکت داشته باشند، و بازخورد خود را به نویسندگان و ادیتورها ارائه می‌دهند. علاوه بر این، ادیتور(ها) ممکن است مسئول درخواست مطالب ارسالی، مدیریت وب سایت ژورنال، و تبلیغ ژورنال برای نویسندگان، خوانندگان و مشارکت کنندگان بالقوه باشد.

داوران با رعایت اصول اخلاقی انتشار، نقش مهمی در تضمین یکپارچگی و کیفیت تحقیقات علمی دارند. داوران با انجام مسئولیت‌های خود قبل، حین و پس از بررسی پیش-نویس مقاله، می‌توانند به حفظ محرمانه بودن، عینی بودن و رفتار اخلاقی فرآیند انتشار کمک کنند. به منظور حصول اطمینان از اینکه تحقیقات به شیوه‌ای اخلاقی، دقیق و شفاف انجام و ابلاغ می‌شود، ضروری است که داوران پاسخگو و متعهد به مسئولیت‌های خود باشند. با انجام این کار، داوران می‌توانند به ارتقای پیشرفت علم و محافظت از یکپارچگی شرکت تحقیقاتی کمک کنند.